Θα μιλήσει κανείς;

June 15, 2008 – 8:05 pm

Κύριος - “Θέλω να βρίσω κιόλας και είναι και η κοπέλα μπροστά!”

Νημερτής -”Εκφραστείτε ελεύθερα εγώ βρίζω χειρότερα!”

Το τι φάσκελο έπεσε χτες δεν λέγεται. Αυτά που είπα καλύτερα να μην τα γράψω. Θα κοκκινήσει ο κάθε πικραμένος…

Το να βρίζεις θα μου πεις και να κρίνεις είναι εύκολο. Έτσι λένε όλοι σήμερα. Ότι η κριτική είναι εύκολη. Αυτό λέω και εγώ. Αλλά μέχρι και ο χτεσινός που καθόταν από πίσω μας χτες και έλεγε ο άνθρωπος πως δεν ήξερε από ποδόσφαιρο, σωστά τα έλεγε…

Οι απόψεις μου επί της εθνικής έχουν εκφραστεί πολλάκις εδώ μέσα. Το καμινάδα-μπολ δεν είναι το αγαπημένο μου. Την άμυνα τη σιχαίνομαι. This is not soccer.

Αφήνω έξω τις απίστευτες εμμονές του Όττο -το μανατζεριλίκι κοινώς- και τα συστήματα ξεσηκωμένα από τα 80s.

Θα σου πω κάτι απλό. Πολύ απλό. Κάτι που ισχύει από την πιο μικρή μέχρι την πιο μεγάλη ομάδα.

Όταν οι ομάδες ξεκινάνε να στήνονται λένε : “Τι παίκτες έχουμε;” “Αυτό το σύστημα θα παίξουμε.”

Δεν διαλέγεις πρώτα το σύστημα και μετά τους παίκτες. Το ανάποδο κάνεις. Ιδίως όταν έχεις την πολυτέλεια να μπορείς να διαλέξεις από ένα ολόκληρο έθνος, θα ψάξεις και θα βρεις τους καλύτερους σε κάθε θέση και μετά θα στήσεις την ομάδα.

Θα πάρεις έναν έναν τον παίκτη, θα δεις πού και πώς παίζει καλύτερα και θα τον βάλεις μέσα να παίξει. Δεδομένου δε ότι το ποδόσφαιρο είναι άθλημα που αν δεν βάλεις γκολ δεν νικάς, θα επιλέξεις ένα όσο πιο επιθετικό σχήμα μπορείς, βάζοντας τους ταύρους σου στην άμυνα να κρατάνε τα μπόσικα.

Τώρα που είπα για ταύρους. Να βρίσω λίγο.

Να πείτε σε όλους αυτούς που είπαν πως έφταιγε ο Νικοπολίδης για το γκολ με τη Ρωσία, να ανοίξουν κανένα βιβλίο να μάθουν μπάλα. Ο αμυντικός, αμύνεται. Ο τερματοφύλακας υπάρχει, ως τελευταία λύση, σε περίπτωση που κάνει μαλακία ο αμυντικός. Ο τερματοφύλακας, δεν αμύνεται.

Αν κοιτάξεις εσύ την χτεσινή φάση και μου βρεις -ψάξε ψάξε δεν θα τον βρεις- τον αμυντικό που φύλαγε τον Ρώσο που έβαλε το γκολ, να μου το πεις να του δώσω βραβείο. Ο πουθενάς. Ο Αντώνης μια χαρά βγήκε. Το αν ο άλλος ο παπάρας καθόταν και σήκωνε το χέρι -κλασικοί Έλληνες- για οφσάιντ αντί να πάει να φυλάξει τον παίκτη του, είναι λάθος του αμυντικού και μόνο. Όχι του Αντώνη. Μην τρελαθούμε τώρα.

Διαβάζω τα εξώφυλλα των ελληνικών εφημερίδων. Από όλες μόνο στη Γάτα διαβάζω την αλήθεια. Δεν παίξαμε και χάσαμε. Καλόπιστη κριτική λένε οι άνθρωποι, σου λέει ποιος ξέρει τι θα πούνε, μέχρι και για προδότες θα μας κατηγορήσουν. Δεν την έχω διαβάσει μια φορά την εφημερίδα. Ούτε ποιος την έχει ξέρω ούτε τίποτα. Αλλά ρε παιδιά, μπράβο σας! Επιτέλους να μιλήσουμε ανοιχτά!

Είμαστε δυό, είμαστε τρεις. Ελπίζω να γίνουμε χίλιοι δεκατρείς μπας και μπορέσουν τα παιδιά μας να δούνε μια σοβαρή, μπαλαδόρικη εθνική ομάδα στα γήπεδα.

Όποιος δεν μιλήσει… το κρίμα στο λαιμό του!

Όττο είσαι σπίτι;

June 13, 2008 – 8:27 pm

Μηδένα προ του τέλους κακάριζε. Αυτές τις μαλακίες κάνουμε και πάμε και χάνουμε από τη Σουηδία 2-0.

Μισό να μετρήσω πόσες φορές το έχω δει το έργο…

Δεν φτάνει άστο. Πάμε να στο εξηγήσω (για 1000στη φορά).

Όταν η Ελλαδίτσα πήρα το Euro όλα ήταν τέλεια. Τέλειο ποδόσφαιρο, τέλειος προπονητής, τέλειοι όλοι.

Ρε θα μας τρελάνετε; Όλοι αυτοί που μιλάγανε για τελειότητα, ή πέταγαν ατάκες τύπου “το αποτέλεσμα μετράει″ έχουνε δει ποτέ μπάλα στη ζωή τους;

Το έκανες, το πήρες, τέλος. Πάνε 4 χρόνια. Εσύ τι έκανες στα 4 αυτά χρόνια; Ρε τον Χαριστέα τον ξέρει η μάνα του; Who the hell is Charisteas? Εγώ έναν Αμανατίδη ξέρω. Αυτός ποιος είναι; Αδερφός του; Ξάδερφος; Γκόμενος της Μάρως; Θα τρελαθούμε τελείως λέμε.

Είχες μια ομάδα για τον πούτσο -δες και λίγο ξένα πρωταθλήματα- που έπαιξε με ομάδες που ήταν  για 10 πούτσους και κατάφερες και έφαγες τους λιγότερους. Τώρα αυτό είναι μπάλα;

Έχουμε 1000 νέα παιδιά που αξίζουν πολύ περισσότερο από αυτά τα άχρηστα που είναι στο γήπεδο. Ξέπεσμένοι Έλληνες του εξωτερικού και γεροντάκια πριν τη σύνταξη που δεν μπορούν να πάρουν τα πόδια τους.

Χέστηκα αν ο Νικοπολίδης είναι του γαύρου. Τον λατρεύω. Εξακολουθεί να είναι ο καλύτερος Έλληνας τερματοφύλακας αυτή τη στιγμή. Αλλά αυτός ο Χαλκιάς πότε θα παίξει; Στα 40;

Ο δε άλλος ο Γκέκας; Βρωμοβάζελος του κερατά, άλλα έκανε και γαμώ τις χρονιές στη Γερμανία. Πώς τον αξιοποίησες τον Γκέκα; Εγώ θα βάλω γκολ;

Τον Άντζα ήμουνα νια και γέρασα και ακόμη στο γήπεδο τον βλέπω. Η ειρωνία είναι πως αν δεν πήγαινε στο γαύρο ακόμη τύφλα θα ήσουν και θα τον είχες στην απέξω. Αλλά και πάλι. Μεγάλωσε. Βάλε του έστω δυο μικρά δίπλα να τους μάθουν τα κόλπα με τον Κυργιάκο!

Σε λίγο θα δούμε τον Άκη Ζήκο και τον Βασίλη Τσιάρτα στην 11αδα. Άντε βρε! Φωνάξτε και τον Ντέμη να κάνουμε σεφτέ.

Έλεος. Τι ξεφτιλίκια είναι αυτά; Τι σκατοποδόσφαιρο είναι αυτό; Ρε μπας και έχουμε μείνει στη Ρωσία προ διάσπασης; Θα μου πεις με την ηλικία του Όττο, αυτά ξέρει, αυτά κάνει.

Το είχα πει από τότε. Ο Όττο έπρεπε να φύγει νικητής. Ούτε Μουντιάλ ούτε τίποτα. Να φύγει ως πρωταθλητής Ευρώπης. Τώρα ως τι θα φύγει; Ως ξεφτίλας Ευρώπης; Εκτός και αν ελπίζεις πως θα σηκώσει το παγκόσμιο.

Σε αυτή τη χώρα όποιος τολμάει να ανοίξει το στόμα του, να πει κάτι αντίθετο, ονομάζεται προδότης, αχάριστος και όλα τα συναφή.

Δεν ξέρω για σας, αλλά όταν ξέρεις, βλέπεις και δεν μιλάς ή είσαι άσχετος ή είσαι μαλάκας…

Βάλτε τους στο κλίμα…

June 10, 2008 – 10:56 am

Πάει περίπου ένας χρόνος από τότε που έτρεχα με τα 10ποντα στην Ομόνοια, για να πανηγυρίσω για την κατάκτηση της κούπας.

Πρακτικά η εθνική εμένα μου έκανε καλό. Όχι όμως όπως όλοι νομίζουν. Ο επί 3 -τότε- συναπτά έτη γκόμενος με ποδόσφαιρο δεν είχε σχέση. Γενικά με αθλητικά δεν… Τι να κάνω και εγώ η γυναίκα που είμαι φανατική γαυρίνα και τον ήθελα μαζί μου στις καφετέριες και τους πανηγυρισμούς; Έπρεπε να τον εντάξω στο κλίμα.

Να λοιπόν η εθνική. Πάμε να δούμε την εθνική; Ε, εθνική είναι, η χώρα μας παίζει. Τσούκου, τσούκου -κατά το τσούκου τσούκου ball :p- να σου κάθε φορά που είχε αγώνα στην καφετέρια. Να σου μετά να κάνω σεμινάρια. Αυτός είναι ο τάδε, αυτός ο δείνα κλπ κλπ. Έχεις δει εσύ γυναίκα με ψηλοτάκουνο να κάνει σεμινάρια ποδοσφαιρικής σε δίμετρο νταγλαρά; Πρέπει να το πεις και με τρόπο. Εντάξει ο άλλος σου είπε πως δεν ασχολείται με αθλητικά. Μην φανεί πως έχεις σκοπό, ούτε βέβαια πως θες να τον πεις άσχετο. Ήταν άσχετος δηλαδή αλλά ευτυχώς τα βασικά τα ήξερε. Πόσοι παίκτες, χρώμα μπάλας, τι κάνουμε εδώ κλπ.

Η εθνική λοιπόν ήταν η αρχή. Ο γκόμενος μπήκε στο κλίμα με το μαλακό και εγώ άρχισα να ελπίζω. Ευτυχώς πλέον όταν άνοιγα συζήτηση για ποδόσφαιρο ο άλλος ήξερε για τι μίλαγα. Σιγά σιγά άρχισε να συμμετέχει κιόλας! Εντάξει ακόμη δεν ήξερε το 4-3-3 αλλά… τι λες τώρα!

Ο χειμώνας ήρθε και οι προτάσεις μου έπεφταν σιγά σιγά στο τραπέζι. “Να πάμε να δούμε τον Ολυμπιακό; Στην Ευρώπη παίζει, δεν είναι για το ελληνικό πρωτάθλημα. Θα έχει και μεγάλες ξένες ομάδες, θα δεις ωραίο ποδόσφαιρο.” Έτσι ξεκινήσαμε σιγά σιγά πάλι τις επισκέψεις στην γνωστή ποδοσφαιρική μας καφετέρια.

Το καλό της υπόθεσης βέβαια δεν ήταν μόνο ότι ο γκόμενος έμπαινε στο κλίμα. Ήταν ότι ο Ολυμπιακός έπαιζε εξαιρετικά. Ο άσσος με την Λίβερπουλ και η πρόκριση στους 16, ήταν από τα ευχάριστα της χρονιάς. Ο άλλος έβλεπε μια ομάδα που έκανε κάτι.

Το πιο ευχάριστο όμως και σημαδιακό για την μετέπειτα εξέλιξη του γκόμενου ήταν… μια ήττα! Ο αγώνας Ολυμπιακός-Νιουκάστλ στις 10 Μαρτίου 2005. Ναι, είναι εκεί που ο διαιτητής ήταν ξεφτίλας, μείναμε με 9 παίκτες και συνεχίζαμε να παλεύουμε. Εκεί που είχα αρχίσει να βρίζω την ευρώπη και όλο της το σόι -την Αγγλία τη βρίζω γενικώς -γυρνάει ο γκόμενος και τι μου λέει; “Ξέρεις, από εδώ και πέρα είμαι Ολυμπιακός. Αυτή η ομάδα είναι εξαιρετική. Μαχητές, δεν το βάζουν κάτω. Θέλω να γίνω Ολυμπιακός!”

Δεν πα να χάσαμε. Δεν πα να έβριζα θεούς και δαίμονες. Ο στόχος είχε επιτευχθεί! Ο γκόμενος όχι μόνο γούσταρε το ποδόσφαιρο αλλά έγινε και Ολυμπιακός!

Η μετέπειτα εξέλιξη δε… ήταν εντυπωσιακή. Ο επί 7 πλεόν συναπτά έτη γκόμενος έχει γίνει εξπέρ στο ποδόσφαιρο, ξέρει όλα τα νέα της ομάδας, ξέρει νέα άλλων ομάδων, γουστάρει και το μπάσκετ παρακαλώ και… γενικώς έχει αθλητικοποιηθεί από κάθε άποψη. Ω ναι. Είμαι ευτυχισμένη!
Τώρα θα μου πεις τι θέλω και στα λέω αυτά.

Να στο πω απλά. Εγώ θέλω πάντα να κερδίζω ακόμη και στο πινγκ-πονγκ. Όμως με την εθνική δεν τα έχω καλά. Δεν μου αρέσει το ποδόσφαιρο που παίζει, οι συμφωνίες που παίζονται, τα μανατζαρίσματα και όλα τα συναφή. Δεν θα στεναχωρηθώ αν κερδίσει, να κερδίζει θέλω, αλλά πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να ξεφύγουμε από την λογική Όττο. Υπάρχουν άπειροι παίκτες σε ελληνικές ομάδες που αξίζουν μια θέση στην 11αδα πολύ περισσότερο από τους πρασινο-κιτρινό φρουρούς. Αλλά αυτά τα έχουμε πει ξανά και ξανά…

Το θέμα μας είναι άλλο. Τώρα είναι η ευκαιρία. Η ευκαιρία αγαπητέ φίλαθλε να πάρεις το έτερόν σου ήμισυ και να αρχίσεις να το εντάσσεις στα αθλητικά. Αν είναι άντρας στηρίξου στον τσαμπουκα, την μαγκιά, την ικανότητα. Επειδή πολλά από αυτά δεν θα τα βρεις στην εθνική, μίλα και για τον αντίπαλο. Τι ωραίο ποδόσφαιρο που παίζει, τι τεχνική στο τακουνάκι, τι κεφαλιές ψαράκι -γίνονται ακόμη αυτές;- ξέρεις εσύ. Εκθειάζουμε τον άντρα και τις ικανότητές του.

Αν είναι γυναίκα, άρχισε με τα απλά. Πρώτον έχει ωραία παιδιά. Αυτός και μόνο είναι ένας λόγος. Μετά συνέχισε με κουτσομπολιά. Ξέρεις Δέλλας-Μαστροκώστα, Αμανατίδης-Λύτρα κλπ. Σιγά σιγά άρχισε να εξηγείς. Αυτή είναι η κόκκινη κάρτα, αυτή η κίτρινη, αυτό είναι πέναλτυ κλπ. Επίσης καλό είναι χωρίς να σε πάρει χαμπάρι ότι το κάνεις εσκεμμένα, να αρχίσεις να πετάς ατάκες τύπου : “ήταν μέσα ή έξω από την περιοχή η πτώση;”, “του πήρε τα πόδια, το είδες;” κλπ κλπ. Πρακτικά ρωτώντας την σύντροφο απλά πράγματα τα οποία και καλά δεν είδες καλά ή δεν πρόσεξες, την βάζεις στο κλίμα. Με προσοχή αυτό ε, μην μας πάρουνε χαμπάρι!
Ασχέτως αποτελέσματος, εύχομαι τουλάχιστον αυτό το Euro να μας κάνει ένα καλό. Να γίνουμε περισσότεροι, εμείς οι ποδοσφαιρόφιλοι. Άντρες και γυναίκες, ε; 

Σκούντα και λίγο…

May 29, 2008 – 10:43 am

Αχ να δω τον Σκουντή να μεταδίδει ήττα βάζελου και τι στον κόσμο. Ευτυχώς που παίζουμε και στο ΣΕΦ δηλαδή και ακούμε καμιά μετάδοση της προκοπής…

Το παρατηρήσαμε και πέρισυ. Το εμπεδώσαμε μάλιστα. Η ΝΕΤ είναι βαζελοκάναλο. Στο μπάσκετ τουλάχιστον. Το αφήσαμε, είπαμε ας πάει στο καλό… Όμως όσο τα πράγματα προχωράνε τα νεύρα μας γίνονται κουρέλια.

Έχεις ακούσει το Σκουντή να μεταδίδει αγώνα Ολυμπιακού - Βάζελου; Όσο και να προσπαθεί -που δεν προσπαθεί- να το κρύψει δεν μπορεί. Παρατήρησε τον τόνο της φωνής του. Όταν βάζει καλάθι ο βάζελος κάνουμε πάρτυ. Όταν βάζει ο Ολυμπιακός τα βάφουμε μαύρα. Θεοί οι παίκτες του βάζελου, τιποτένιοι του Ολυμπιακού. Τα είδαμε τα τιποτένια. Μια ζώνη σας παίξαμε και χάσατε τα αυγά και τα πασχάλια.

Το θέμα μας βέβαια είναι άλλο. Εγώ την ΕΡΤ την πληρώνω. Θέλω δεν θέλω την πληρώνω. Η ΕΡΤ δεν είναι ιδιωτικό κανάλι να έχει όποια γραμμή θέλει. Είναι δημόσιο, ΔΙΚΟ ΜΟΥ κανάλι και οφείλει να είναι αντικειμενική. Αθλητική μετάδοση αγώνων ιδιωτικών αθλητικών σωματείων κάνουμε, δεν παίζει η εθνική Ελλάδος, να είμαστε όλοι μαζί τους.

Σήμερα σκέφτομαι να ανοίξω ράδιο και να ακούω από εκεί την μετάδοση. Θα είμαι μερικά secs μπροστά βέβαια, αλλά από το να ακούω τον Σκουντάκο καλύτερα.

Πάντως πρόεδρε, μήπως πρέπει να κάνουμε κάτι για αυτό; Καμιά επίσημη διαμαρτυρία, ένα κάτι… American bar το κάναμε στην ΕΡΤ…

Τάδε έφη Γκαγκάτσης. Τέλος.

April 23, 2008 – 11:00 am

Επιτέλους! Ε-πι-τέ-λους!

Εγώ την μηνυσούλα στον βάζελο την περίμενα να σου πω. Δεν μπορείς κύριέ μου να πηγαίνεις στο Cas και να λες ως επιχείρημα ότι η ΕΠΟ είναι αδιαφανής. Δεν μπορείς να ξεφτιλίζεις το ελληνικό ποδόσφαιρο επειδή εσύ γιορτάζεις τα 100 σου χρόνια και θες πρωτάθλημα.

Το έχω ξαναπεί. Δεν σας πιέζει κανείς να βάλετε την υπογραφή σας. Όταν όμως την βάζετε εκεί που την βάζετε πρέπει να την τιμάτε.

Δεν μπορείς να βγαίνεις και να λες, το πρωτάθλημα είναι αδιαφανές, οι διαιτητές είναι πουλημένοι, η ΕΠΟ το ένα, η ΕΠΟ το άλλο, η ΕΠΟ το παράλλο. Εσύ συμφώνησες να παίξεις σε αυτό το πρωτάθλημα. Επειδή δηλαδή δεν βγήκες πρωταθλητής, ξαφνικά χάλασε; Αν έπαιρνες πρωτάθλημα οι διαιτητές θα ήταν καλοί; Η ΕΠΟ θα ήταν καλή;

Όλη τη χρονιά, τα ίδια. Μετά από κάθε αγώνα -πριν το κάνουν οι φυλλάδες σας- σπεύδετε να φτιάξετε το κλίμα. Έτσι ο ένας διαιτητής, έτσι ο άλλος, βαλτός ο ένας, βαλτός ο άλλος. Ωραία ρε μεγάλε, εσύ γιατί παίζεις; Γιατί δεν φτιάχνεις ένα δικό σου πρωτάθλημα να παίζεις εσύ και ο εαυτός σου, να σου δίνουν 100 πέναλτυ και 10 κόκκινες και να είσαι ευτυχισμένος; Σας υποχρέωσε κανείς να συμμετέχετε στο ελληνικό πρωτάθλημα;

Για τις δηλώσεις του Ρίμπο τι να πεις; Το καλοκαίρι που έφυγε για την ΑΕΚ όταν είχε κάνει τη δήλωση τύπου “κανείς δεν με θέλει″ με είχε καλύψει. Είναι κρίμα ένας τέτοιος παίκτης να ξεπέφτει τόσο πολύ στα μάτια των φιλάθλων που τον στήριξαν. Τώρα φάνηκε ότι όλοι εμείς που θέλαμε να τον στείλουμε στον αγύριστο είχαμε δίκιο. Ένας άνθρωπος σαν αυτόν δεν αξίζει να παίζει μπάλα στον Πειραιά.

Να σου ξαναθυμίσω εδώ το εξής στην περίπτωση που δεν το έχεις καταλάβει.

Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που οι ομάδες της τάχθηκαν με την ομάδα που έκανε τη λαμογιά -βλέπε Καλαμαριά- αντί να ταχθούν με την ομάδα που τήρησε τους κανόνες (by the book το λένε τα αγγλάκια). Είμαστε παγκόσμιο φαινόμενο.

Εγώ να θέσω άλλο ένα -ρητορικό- ερώτημα.

Κυρία ΑΕΚ και κύριε ΠΑΟ το πρωτάθλημα είναι δίκαιο οταν η Καλαμαριά βάζει μούφα παίκτη, αλλά γίνεται άδικο όταν οι διαιτητές δεν σας δίνουν τον αγώνα;

Γκαγκάτση, περιμένω και μηνυσούλα στον βάζελο. Άντε γιατί πολύ ξεφύγαμε…

Tas-kebap-cas

April 18, 2008 – 1:37 pm

Ο πρόεδρος της συνεδρίασης, Μπάρακ Εφρέμ, ρώτησε τον εκπρόσωπο της ΠΑΕ ΑΕΚ αν η Επιτροπή Εφέσεων έχει βγάλει και άλλες αποφάσεις και αν ναι, γιατί δεν είχαν έρθει και τότε στο CAS; «Εάν η συγκεκριμένη Επιτροπή είχε απορρίψει την ένσταση του Ολυμπιακού θα ήσασταν ευχαριστημένος;», ήταν η τελική του ερώτηση προς τον κ. Γρηγορίου, ο οποίος απάντησε «ναι»!

 

«Ο Παναθηναϊκός είναι μεγάλη ομάδα και γιορτάζει τα 100 χρόνια ιστορίας του και πρέπει να τα γιορτάσει όπως πρέπει. Ο κόσμος είναι ανάστατος. Ο Παναθηναϊκός έχει βαθμολογικό ενδιαφέρον σε κάθε περίπτωση. Το θέμα είναι νομικό και ηθικό και έχει γίνει κακή εφαρμογή του διεθνούς κανονισμού μεταγραφών στο δικό μας δίκαιο». Εν συνεχεία επιτέθηκε και αυτός στην ΕΠΟ. «Εδώ είναι δικαστήριο. Στην Ελλάδα υπάρχει αδιαφάνεια.

 

Απάντηση ΚΑΣ.

“Κύριοι, με λύπη μας σας ανακοινώνουμε τις αποφάσεις της συνεδρίασής μας.

Λαμβάνοντας υπόψη :

1. Ότι οι ομάδες σας αποδέχονται μόνο τις αποφάσεις της τοπικής ομοσπονδίας -βλ. ΕΠΟ- που τους συμφέρουν.

2. Οι ομάδες σας θυμόνται πως υπάρχει αδιαφάνεια μόνο όταν βγαίνουν αποφάσεις που δεν τους συμφέρουν.

 

Αποφασίζουμε -και διατάζουμε- την αποπομπή της ΕΠΟ και κατά συνέπεια όλων των ελληνικών ομάδων απο τις διοργανώσεις της ΦΙΦΑ και όλες τις διεθνείς διοργανώσεις, μέχρι όλοι οι παράγοντες των ελληνικών ομάδων να περάσουν από τεστ IQ και αποδεδειγμένα να σκοράρουν πάνω από 90.

Το ΚΑΣ κρίνει τον εαυτό του αναρμόδιο για εκδίκαση υποθέσεων της ΕΠΟ και παραπέμπει τους εκάστοτε εναγόμενους στο ψυχιατρικό του τμήμα στο οποίο προσφέρει δωρεάν ψυχολογική υποστήριξη.”

 

 

 

 

Ο κόσμος το έχει τούμπανο…

April 6, 2008 – 8:36 pm

Έλα που δεν το ξέρεις. Και αυτοί το ξέρουν. Όχι τα παιδιά. Αυτά την πληρώνουν πάντα. Το ξέρουν οι πιο πάνω…

Θυμάσαι πριν κανέναν χρόνο που ένας αθλητής της άρσης βαρών τριγύρναγε στα κανάλια και έλεγε για απαγορευμένες ουσίες; Τότε κλείσαμε τα αυτιά. Ούτε καν να μπούμε στον κόπο να ελέγξουμε. Μια απλή ανάλυση στο χημείο του κράτους βρε παιδί μου. Έτσι για να τον διαψεύσουμε.

Τώρα τρέχουμε. Όπως τρέχανε και η Θάνου με τον Κεντέρη για να κρυφτούν μια μέρα πριν τους Ολυμπιακούς. Αυτά τα παιδιά παρουσιάστηκαν μόνα τους λέει. Πας στοίχημα ότι έγινε για ξεκάρφωμα;

Το θέμα είναι γνωστό. Αφού όμως είναι τόσο γνωστό γιατί δεν προσέχουν τα αθλητόπουλα; Γιατί δεν ελέγχουν τι βάζουν στο στόμα τους;

Καλά να πάθουν. Ή μάλλον… Καλά να πάθουμε!

Τρέχα Βασίλη… να φύγεις από την θεία σου…

April 2, 2008 – 5:08 pm

‘Ελεος δηλαδή. Μέσα σε μια μέρα έχω λάβει καμιά 10ρια emails που διαφημίζουν το βιβλίο της θείας του Τόρο.

Έβγαλε το βιβλίο, έφτιαξε και ένα blog -που μιλά μόνο για το βιβλίο-, να το διαφημίσουμε σου λέει. Έχει βαλθεί να στέλνει mails τώρα με το 4-0.

Τι θέλετε να συζητήσουμε για το 4-0; Όταν θα τελειώσει το πρωτάθλημα θα τα πούμε. Ξέρω πως όταν έχεις να πάρεις πρωτάθλημα μερικούς αιώνες, το 4-0 που σου σερβίρουν στο πιάτο -το δώσαμε το ματσάκι μπαμ έκανε- είναι βάλσαμο. Άσε να μιλήσουμε στο τέλος λοιπόν. Εκεί στην στέψη του πρωταθλητή. Στην τελική 10 στα 11 έχουμε πάρει. Τι άλλο πρέπει να αποδείξουμε;

Τώρα για την κυρία τι να πω; Δεν φτάνει που μας σπάει τα νεύρα, εκθέτει και το παιδί. Τι νομίζεις ότι είμαστε εμείς καλή μου; Θύματα; Σου λέει και η αρνητική διαφήμιση καλή είναι, κάποιοι θα αγοράσουν. Ε, εγώ δεν αγοράζω.

Δεν αγοράζω γιατί αυτό το παιδί όταν το είδα είπα πως έχει μέσα του τη στόφα του Ολυμπιακού. Είναι λίγοι οι άνθρωποι που βλέπεις και λες “Αυτός πρέπει να γίνει Ολυμπιακός”. Όπως ο Πάντος, ο Τζόλε, ο Καστίγιο, ο Στολτίδης, ο Ντάρκο, ο Αλέφας. Μέσα σε αυτούς και ο Τόρο, που είναι πραγματικός ταύρος.

Ο άνθρωπος που πονάει πραγματικά για την ομάδα, φαίνεται. Το έχει το βλέμμα του. Δεν έχει σχέση με την παικτική ικανότητα. Είναι αυτό που νοιώθεις. Είναι αυτό που δεν μπορείς να κρύψεις.

Το Πειραιώτικο, ή το χεις, ή δεν το χεις. Σκόντα δεν γίνονται…

Κάκο γαμιέται η μάνα σου;

March 19, 2008 – 6:34 pm

Απάντα τους καλέ μου απάντα τους. Δεν έχω γράψει για τον Τάκη, για τον Σωκράτη και τόσα άλλα, αλλά δεν αντέχω με αυτά που βλέπω.

Αγώνας λάιβ ΟΦΗ-Ατρομήτου στις οθόνες μας και ο ΟΦΗ έχει χάσει 3-1 μέσα στον Ατρόμητο. Δύσκολη έως ακατόρθωτη η πρόκριση. Τι κάνουν λοιπόν οι φίλαθλοι του ΟΦΗ για να εμψυχώσουν την ομάδα τους; Φωνάζουν. Τι φωνάζουν;

“Κάκο γαμιέται η μάνα σου. Κάκο μπινέ, πουτάνας γιε.” … και άλλα όμορφα…

Δεν εξετάζω το ποιόν του Κάκου. Δεν με ενδιαφέρει. Αν και αν ήταν τόσο κακός όσο λέει το επώνυμό του δεν θα ήταν μέσα στους τοπ διαιτητές φέτος ούτε θα τον ζήταγε η uefa.

Την επόμενη φορά λοιπόν αγαπητέ που θα σου βρίσουν την μάνα απάντα. “Ευτυχώς η δική μου γαμιέται!” 

Άι και…

March 6, 2008 – 9:01 pm

Άντε να μην βρίσω στον τίτλο. Να βρίσω εδώ. Άι και γαμηθείτε όλοι. Όλοι όσοι πάθατε ένα κάτι με το που δικαιωθήκαμε στα δικαστήρια.

Δηλαδή ρε τι θέλετε; Να μας πιάνουν μαλάκες και να μην κάνουμε τίποτα; Γιατί τον έβαλε ρε η Καλαμαριά τον παίκτη να παίξει αφού ήταν παράνομος; Άμα ήθελε να διεκδικήσει τους 3 βαθμούς να το έκανε δίκαια. Εγώ μαλάκας είμαι που παίζω by the book;

Άκου εκεί δυσαρεστημένη είναι η αθλητική κοινωνία. Χέστηκα. Γιατί η ίδια αθλητική κοινωνία δεν δυσαρεστήθηκε καθόλου όταν η Καλαμαριά έβαλε τον μούφα παίκτη. Ούτε όταν ο βάζελος έπαιρνε τα πέτσινα πέναλτυ. Μόνο τον Ολυμπιακό βλέπουνε. Κόκκινο πανί ο γαύρος.

Να το ξανακάνεις ρε Πέτρο. Και να βγει επιτέλους κάποιος να τους βάλει στη θέση τους. Ξεφτίλες…