Θα μιλήσει κανείς;
Κύριος - “Θέλω να βρίσω κιόλας και είναι και η κοπέλα μπροστά!”
Νημερτής -”Εκφραστείτε ελεύθερα εγώ βρίζω χειρότερα!”
Το τι φάσκελο έπεσε χτες δεν λέγεται. Αυτά που είπα καλύτερα να μην τα γράψω. Θα κοκκινήσει ο κάθε πικραμένος…
Το να βρίζεις θα μου πεις και να κρίνεις είναι εύκολο. Έτσι λένε όλοι σήμερα. Ότι η κριτική είναι εύκολη. Αυτό λέω και εγώ. Αλλά μέχρι και ο χτεσινός που καθόταν από πίσω μας χτες και έλεγε ο άνθρωπος πως δεν ήξερε από ποδόσφαιρο, σωστά τα έλεγε…
Οι απόψεις μου επί της εθνικής έχουν εκφραστεί πολλάκις εδώ μέσα. Το καμινάδα-μπολ δεν είναι το αγαπημένο μου. Την άμυνα τη σιχαίνομαι. This is not soccer.
Αφήνω έξω τις απίστευτες εμμονές του Όττο -το μανατζεριλίκι κοινώς- και τα συστήματα ξεσηκωμένα από τα 80s.
Θα σου πω κάτι απλό. Πολύ απλό. Κάτι που ισχύει από την πιο μικρή μέχρι την πιο μεγάλη ομάδα.
Όταν οι ομάδες ξεκινάνε να στήνονται λένε : “Τι παίκτες έχουμε;” “Αυτό το σύστημα θα παίξουμε.”
Δεν διαλέγεις πρώτα το σύστημα και μετά τους παίκτες. Το ανάποδο κάνεις. Ιδίως όταν έχεις την πολυτέλεια να μπορείς να διαλέξεις από ένα ολόκληρο έθνος, θα ψάξεις και θα βρεις τους καλύτερους σε κάθε θέση και μετά θα στήσεις την ομάδα.
Θα πάρεις έναν έναν τον παίκτη, θα δεις πού και πώς παίζει καλύτερα και θα τον βάλεις μέσα να παίξει. Δεδομένου δε ότι το ποδόσφαιρο είναι άθλημα που αν δεν βάλεις γκολ δεν νικάς, θα επιλέξεις ένα όσο πιο επιθετικό σχήμα μπορείς, βάζοντας τους ταύρους σου στην άμυνα να κρατάνε τα μπόσικα.
Τώρα που είπα για ταύρους. Να βρίσω λίγο.
Να πείτε σε όλους αυτούς που είπαν πως έφταιγε ο Νικοπολίδης για το γκολ με τη Ρωσία, να ανοίξουν κανένα βιβλίο να μάθουν μπάλα. Ο αμυντικός, αμύνεται. Ο τερματοφύλακας υπάρχει, ως τελευταία λύση, σε περίπτωση που κάνει μαλακία ο αμυντικός. Ο τερματοφύλακας, δεν αμύνεται.
Αν κοιτάξεις εσύ την χτεσινή φάση και μου βρεις -ψάξε ψάξε δεν θα τον βρεις- τον αμυντικό που φύλαγε τον Ρώσο που έβαλε το γκολ, να μου το πεις να του δώσω βραβείο. Ο πουθενάς. Ο Αντώνης μια χαρά βγήκε. Το αν ο άλλος ο παπάρας καθόταν και σήκωνε το χέρι -κλασικοί Έλληνες- για οφσάιντ αντί να πάει να φυλάξει τον παίκτη του, είναι λάθος του αμυντικού και μόνο. Όχι του Αντώνη. Μην τρελαθούμε τώρα.
Διαβάζω τα εξώφυλλα των ελληνικών εφημερίδων. Από όλες μόνο στη Γάτα διαβάζω την αλήθεια. Δεν παίξαμε και χάσαμε. Καλόπιστη κριτική λένε οι άνθρωποι, σου λέει ποιος ξέρει τι θα πούνε, μέχρι και για προδότες θα μας κατηγορήσουν. Δεν την έχω διαβάσει μια φορά την εφημερίδα. Ούτε ποιος την έχει ξέρω ούτε τίποτα. Αλλά ρε παιδιά, μπράβο σας! Επιτέλους να μιλήσουμε ανοιχτά!
Είμαστε δυό, είμαστε τρεις. Ελπίζω να γίνουμε χίλιοι δεκατρείς μπας και μπορέσουν τα παιδιά μας να δούνε μια σοβαρή, μπαλαδόρικη εθνική ομάδα στα γήπεδα.
Όποιος δεν μιλήσει… το κρίμα στο λαιμό του!